Deprem sonrası şantiyeli günler …

24 Ocakta Elazığ’da meydana gelen 6,8 lik depremin ardından acil koduyla 28 ocakta bölgeye geldim. Buraya geldiğim de medyada hayatını kaybeden sayısının az olmasının ben dahil tüm ülkeyi bir anlamda yanılttığını anladım. Hayatını kaybedenlere hepimiz üzüldük diğer taraftan da bilanço daha ağır olabileceği ihtimaliyle derin bir nefes almıştık. Deprem sanıldığı kadar hafif değilmiş, neden ? Burada yaklaşık 20 000 hasarlı bina olduğunu ve bunların yaklaşık 5000 kadarının da ağır hasarlı olduğunu öğrendim, il her gün beşik gibi sallanıyor, Sivrice’deki Hazar gölü durmuyor, artçı depremler devam ettiği için bu aileler  ortalama -5, -10 derece sıcaklıkta seyreden hava koşullarında çadırlarda kalmak zorundalar. Çok üzücü. Bu durumu gördükten sonra işime olağan gücüyle sarıldım. Bazı geceler uyumadım desem yeridir. Çok üşüdüm. İş stresiyle dönemsel krizler yaşadım. Şuan zaman kavramını şaşırmış olabilirim ama yanılmıyorsam çalışmalara başlayalı 15 gün oldu, aceleden her şey birbirine girmiş durumda ama bitirmek üzreyiz. Devletimiz, insanımız var olsun, merhametini her zaman olduğu gibi yine gösterdi.  Umarım Elazığ’ lı bir ailenin çocukları sıcak yuvaların dayken hayır dularını alırım …